iv. i’m snape, don’t talk to me

— To było fajne... Pomijając te sześć czy siedem razy, kiedy myślałam, że umrzemy — powiedziała Hermiona, idąc za śmiejącymi się Syriuszem, Remusem i Peterem.

— Powinnaś być przy Wielkiej Bitwie na Jedzenie sprzed trzech lat, wtedy zobaczyłabyś, co to znaczy „fajne" — parsknął Peter.

iii. let's wreck this mf

— Prefekci naczelni zostali poinformowani o dodatkowym uczniu.

— Będziemy musieli powiększyć dziewczęce dormitorium, Albusie, jeżeli wiedziałeś o tym wcześniej, mogłeś zająć się chociaż tym, skoro resztę postanowiłeś zachować dla siebie. Wszystko na ostatnią chwilę. — Minerwa pokręciła głową i popatrzyła karcąco na dyrektora. — W ogóle zamierzałeś mi powiedzieć, czy podczas ceremonii przydziału chciałeś mi zrobić niespodziankę?

ii. the future is in the past

Dwadzieścia jeden lat wcześniej.

Hermiona przygotowała się na upadek, gdy turbulencje spowodowane teleportacją stały się zbyt silne i zwaliły ją z nóg. Pod opuszkami palców poczuła teksturę mokrej trawy, porostów oraz połamanych gałązek, do tego specyficzny zapach gleby i liści pozwolił jej się domyślić, że wylądowała w lesie, w Zakazanym Lesie, do którego niekoniecznie zamierzała trafić, ale i tak była pod wrażeniem dokładności swoich obliczeń.

i. conspiracy intensifies

Gdy Harry oddalił się od martwego ciała profesora i stanął przy dwójce najbliższych przyjaciół, Hermiona z trudem przełknęła ślinę. Chłopiec z blizną przyjrzał się fiolce ze wspomnieniami Snape'a, po czym popatrzył na Rona, a później na nią i zacisnął zęby, gotów poznać fragmenty przeszłości, jednocześnie obawiając się ich. Ron nalegał, by opuścili to miejsce, lecz czarownica zaoponowała.